Żółkowski dmąc w Francuzów werwę swą własną

Grał, że niechaj go jasne pioruny trzasną:

Przypatrujcież się bacznie, i starzy, i młodzi,

Jak ten człowiek je, pije, śmieje się, chodzi

Jak łączy w roli, scenę li mając na względzie,

Rozum w grze, prawdę w ruchach, arcydzieło wszędzie.

13 lipca 1876 Kurier Warszawski